Uit: Sax, Hogeschoolmagazine, April 2009
Een punt van een plant in je oog krijgen en vervolgens concerten afzeggen?! Het overkwam de pianist van Bløf. Je kunt toch ook gewoon zeggen dat je geen zin meer hebt in die zouteloze muziek met die niets-zeggende teksten? Di-rect, Krezip, Osdorp Posse, Lange Frans en zelfs Baas B gaven het goede voorbeeld en gingen uit elkaar. Maar nee, de Zeeuwse mannen brengen doodleuk een volgend album uit. Na hun cd Oktober vorig jaar is het nieuwe werkje April getiteld. Als ze doorgaan met dit soort ‘maand’-cd’s, zijn we de komende tien jaar nog niet van ze af.Met April slaat Bløf geen nieuwe wegen in. De melancholieke klanken, de zalvende stem van Paskal Jakobsen en de semi-poëtische teksten zijn gebleven. Enkele flarden uit de songs op April: ‘Eilanden in oceanen, zijn lang niet zo eenzaam als wij’, ‘De volle maan, die zilver op ons pad strooit’ en de prachtige (ahum) vondst: ‘Voorbij de wortels van de ziel’. Een fatsoenlijk mens met gevoel voor taal, krijgt dit niet uit zijn strot. Muzikaal is het album nog wel om aan te horen, al gaat de zoete melancholie snel vervelen en is het ver zoeken naar vrolijke of snelle liedjes. Jammer dat het jaar zoveel maanden heeft.
0 reacties:
Een reactie plaatsen